Uniwersalizm użytkowy to cecha, która powinna charakteryzować każdy hotelowy węzeł higieniczno-sanitarny, niezależnie od standardu obiektu. Jego istotą jest dostosowanie warunków do potrzeb bardzo zróżnicowanych grup użytkowników. Ważną rolę odgrywa spełnienie podstawowych wymagań antropometrycznych i ergonomicznych, odnoszących się nie tylko do gości, ale także personelu porządkowo - obsługowego.



Współczesny węzeł higieniczno-sanitarny poza podstawowymi funkcjami związanymi
z przeprowadzaniem zabiegów higieniczno-sanitarnych, coraz częściej wprowadza funkcje związane z relaksem, regeneracją i wypoczynkiem. Stąd szeroki zakres wymagań przy wyposażaniu w.h.s.

Stworzenie warunków do utrzymania bezbłędnej czystości, komfortu sanitarnego, komfortu termicznego, prawidłowa wentylacja nawiewno-wywiewna i pełne bezpieczeństwo, to jedne z najistotniejszych wymagań poprawnego zaprojektowania i wyposażenia w.h.s. Wyposażając w.h.s. należy pamiętać, że niedopracowanie nawet najmniejszego szczegółu, może stać się utrudnieniem dla gościa.

Oświetlenie, kolorystyka, pełna dostępność do wszystkich urządzeń i osprzętu, zapewnienie optymalnych powierzchni obsługowych oraz czytelna funkcjonalność(nie zaleca się stosowanie zbyt skomplikowanych zespołów elementów), to również punkty, o które w szczególności należy zadbać, przygotowując projekt wyposażenia w.h.s. Oświetlenie powinno wywoływać w pomieszczeniu poczucia ciepła, wygody i bezpieczeństwa, zapewnić intymność i kameralność. Natężenie światła musi pozwalać na przeprowadzenie bardzo zróżnicowanych zabiegów kosmetycznych.

Znana jest opinia, że kolor może mieć wpływ na samopoczucie człowieka. To oddziaływanie, uzależnione jest od indywidualnego odbiorcy, jego wrażliwości, charakteru, stanu zdrowia, wieku, osobowości. I dlatego uniwersalizm użytkowy, nakłada na projektantów i gestorów obowiązek uwzględniania nie tyle swoich upodobań, ale gustów uniwersalnych. Stąd też, w hotelarstwie istnieje tendencja poszukiwania rozwiązań z umiarkowanymi barwami, niosącymi poczucie ciepła i spokoju. Nie wyklucza ona jednak wprowadzenia mocniejszych akcentów, w celu oznaczenia stref użytkowania czy podkreślenia elementów funkcjonalnych i użytkowych.

Kolejnym zagadnieniem, równie ważnym przy rozplanowywaniu w.h.s. jest zapewnienie bezpieczeństwa gości. Na przykład odpowiedni dobór i lokalizacja gniazd wtykowych i urządzeń elektrycznych uchroni przez niebezpieczeństwem porażenia, natomiast przed zalaniem - stosowanie właściwych armatur i kratek odpływowych. Należy również przewidzieć usuwanie awarii, bez wchodzenia do łazienek (dogodny dostęp służb konserwacyjnych do szybu korytarza hotelowego).

Ważna jest również łączność telefoniczna. Zwłaszcza w pokojach przystosowanych do potrzeb gości niepełnosprawnych, powinna istnieć instalacja sygnalizacyjno-przywoławcza. Wszystkie elementy zdobnicze, oprócz walorów estetycznych, posiadać powinny funkcje użytkową, lecz nie stanowić żadnej przeszkody, utrudnienia, czy wywoływać uczucie przesycenia.

Niezależnie od standardu obiektu noclegowego, w skład zestawu podstawowego wyposażenia w.h.s. powinny wchodzić:

• umywalka z blatem odkładczym, z bocznym lub górnym oświetleniem,
• wanna z baterią i natryskiem lub kabina natryskowa z zabezpieczeniem antypoślizgowym (może być obudowana, osłaniana),
• miska ustępowa z urządzeniem spłukującym.

Osłona wanny lub natrysku, lustro, suszarka do włosów, telefon, waga i inne elementy wyposażenia uzupełniającego, wiążą się ze standardem i wymaganiami kategoryzacyjnymi.

NATRYSKI I WANNY

W ostatnich latach, w hotelarstwie, zauważa się zwiększenie stosowalności natrysków w miejsce tradycyjnych wanien. Tendencje te wynikają przede wszystkim z rosnących zagrożeń zdrowotnych i epidemiologicznych, oszczędności wody i nośników energetycznych oraz angażowania mniejszej powierzchni użytkowej.

Brodziki natryskowe podzielić można na uformowane w posadzce (przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych lub stosowane w bazie popularnej) oraz wyroby gotowe (wykonane z materiałów takich jak: blacha stalowa emaliowana, akryl, laminat). Obecnie największym powodzeniem cieszą się brodziki z tworzywa sztucznego, głównie z akrylu Decydują walory techniczne, użytkowe i eksploatacyjne. Przydatność brodzików i natrysków w hotelarstwie, należy rozpatrywać łącznie z osłonami lub obudową. Wyróżnia się osłony:

• elastyczne, zawieszane na wysokości minimum 2,0 m (zalecana folia tkaninopodobna), 
• lekkie, stałe, nakładane z elementem wejściowym przesuwanym,
• w postaci stałej obudowy – otwór wejściowy z drzwiami uchylnymi (jedno- lub dwuskrzydłowymi), przesuwanymi lub składanymi.

W niższym standardzie zazwyczaj stosuje się kabiny natryskowe, wyższy standard oferuje wannę lub wannę z kabiną natryskową. Przy dobieraniu typu kabin należy brać pod uwagę zróżnicowanie użytkowników, muszą mieć takie gabaryty, by pozwoliły na komfort kąpieli.

Wanny stosowane w hotelarstwie mają najczęściej długość 160-180 cm, rzadziej 140-150 cm (wanny krótkie). Przy wyposażeniu w.h.s. w wannę, należy pamiętać, by zapewnić możliwość kąpieli również pod natryskiem. Koniecznością jest stosowanie specjalnych mat antypoślizgowych w wannach i natryskach oraz na posadzkach. Nie powinno się zapominać o takich elementach jak mydelniczki, uchwyty ułatwiające wejście i wyjście z wanny. Należy także zminimalizować wysokość obudowy wanny, co również przyczyni się do usprawnienia mobilności.

ARMATURA NATRYSKOWA

W hotelarstwie najczęściej zastosowanie mają armatury natynkowe, podtynkowe, standardowe- jednouchwytowe, dwuuchwytowe, termostatyczne zawory samozamykające, baterie samozamykające, panele natryskowe, kompaktowe panele samozamykające elektroniczne i inne. W zespołach odnowy biologicznej i innych węzłach obsługi zbiorowej zazwyczaj stosuje się baterie z termoregulacją i automatem dozującym ilość wypływu wody. Występują również baterie z możliwością regulacji koncówki natrysku, z indywidualną regulacją głowicy natryskowej, bądź samooczyszczające.

BATERIE WANNOWE

Baterie te można podzielić na:

• natynkowe,
• podtynkowe,
• nawannowe,
• przywannowe - zestawy armatur z blokami montażowymi.

W praktyce hotelarskiej, dobiera się armaturę i obiekty sanitarne do charakteru i standardu hotelu.

MISKI USTĘPOWE

W hotelarstwie zastosowanie mają miski wiszące (np. typu "Geberit") lub urządzenia kompaktowe. Miski wiszące umożliwiają łatwe utrzymanie czystości (spód miski 10 cm nad posadzką). Alternatywne urządzenie kompaktowe to zbiornik z wodą i miską stanowiące całość. Ze względu na sposób odprowadzenia wyróżnia się kompakty posadzkowe i ścienne.

Typowe wymiary misek ustępowych wiszących to ok. 36x55 cm (zbiornik zajmuje po zabudowie głębokość ok. 20 cm i wysokość 115 cm), urządzeń kompaktowych ok. 37x67 cm. Wysokość siedzenia jest znormalizowana i mieści w granicach 39-40 cm. Gabaryty urządzeń w obrębie obu typów są bardzo zbliżone do siebie. Materiałem, który tradycyjnie służy do produkcji jest porcelana sanitarna.

UMYWALKI

Umywalki można podzielić ze względu na wielkość, sposób montażu, zakres wyposażenia, przystosowania na:

• małe (o szerokości frontu poniżej 550 mm),
• duże (o szerokości frontu conajmniej 600 mm),
• wiszące – mocowane na śruby lub na wspornikach, z osłoną,
• stojące – systemowe mocowane, na obudowanych zestawach kontrukcyjno-instalacyjnych,
• przystosowane do baterii ściennych lub stojących,
• o zmniejszonej głębokości, nietypowym okrawędziowaniu, narożne, narożne asymertyczne,
• przystosowane do baterii ściennych lub stojących,
• kolorowe,
• przystosowane do wbudowania w blat i meblowe,
• pojedyncze, podwójne, potrójne,
• specjalne - przystosowane do eksploatacji hotelarskiej z dużą powierzchnią odkładczą, formowane w zestawach lub indywidualnie dopasowywane do rozwiązań projektowych (np. łącznie z wkomponowaną miską ustępową),
• przystosowane dla gości niepełnosprawnych.

Umywalka jest bezwzględną częścią składową w.h.s. Z tego też powodu urządzenie to powinno być zlokalizowane w pobliżu drzwi, najlepiej na osi wejścia, z odpowiednim wyeksponowaniem przy lustrze. Bez względu na rodzaj, każda z nich posiadać powinna odpowiednią powierzchnię pozwalającą na odłożenie kosmetyków własnych, jak i tych, które oferuje gestor.

PISUARY

Pisuary stosuje się najczęściej w węzłach sanitarnych ogólnego użytkowania oraz w hotelowych zapleczach sanitarnych personelu obsługowego. Urządzenia te można podzielić na wiszące i stojące, płasko przylegające do ściany i kątowe. Pisuary wykonywane są z reguły z porcelany sanitarnej – rzadziej ze stali nierdzewnej. Odległość między osiami pisuarów powinna wynosić, co najmniej 60 cm, natomiast w przypadku zastosowania ścianek oddzielających, co najmniej 75 cm.


GALANTERIA ŁAZIENKOWA

Elementy galanterii łazienkowej są bardzo istotnym uzupełnieniem wyposażenia w.h.s. Wśród nich wyróżniamy np. mydelniczkę, wieszaki, papiernicę, pojemniki na mydło w płynie, półki do ręczników, płaszczów kąpielowych. Zasobność zestawów tych elementów uzależniona jest od standardu obiektu noclegowego. Na przykład, zestaw obiektów kat. 1* i 2* obejmuje: mydelniczkę, papiernicę, haczyki, wieszaki na ręczniki, uchwyty przy wannie i przy natrysku, niepalny pojemnik na odpady, pojemnik ze szczotką sedesową.

Podsumowując, wyposażenie omawianego w.h.s. powinno być przystosowane do osób z różnej grupy wiekowej i o różnej percepcji techniczno- użytkowej. Układ całego urządzenia w.h.s. musi charakteryzować się czytelną funkcjonalnością, komunikatywnością a także sprawnością.


Na podst. „Hotele – programowanie, projektowanie, wyposażanie” Z. Błądka
ALL RIGHTS RESERVED 2012

Więcej informacji o pozycji prof. Zenona Błądka znajdą Państwo pod adresem: http://www.hotelarstwo.com.pl/page.php/1/0/show/245/